نام کاربري:    کلمه عبور:     
عضويت  |  پرسش و پاسخ  |  جستجو  |  ورود
متخصصان معدن و علوم زمین
متخصصان معدن و علوم زمین
متخصصان معدن و علوم زمین
متخصصان معدن و علوم زمین متخصصان معدن و علوم زمین

  صفحه اصلی  \  تالار گفتمان  \  دریافت فایل  \  آرشیو اخبار  \  تنظیمات کاربری  \  جستجو  \  پرسش و پاسخ
  مشاهده پست هاي بدون جواب  /  نمايش مبحث هاي فعال  /  مشاهده پست هاي جديد  /  نمايش پست هاي شما  /  مشاهده پستهای خوانده نشده




جهت استفاده از تمامی امکانات سایت  باید وارد  و یا عضو شوید

خروج

قوانين انجمن


با توجه به اینکه علم زمین شناسی به عنوان علم پایه زیربنا و زیرساخت بسیاری از علوم دیگر شبیه معدنکاری - هیدرولوژی - راه و ساختمان - سد -منابع طبیعی - محیط زیست و . . . میباشد لذا این انجمن با بهره گیری از بهترین اساتید زمین شناسی استان و کشور به عنوان مدیر انجمن بهره جسته است .


موضوع پست  :  افیولیت چیست ؟ سنگ یا رخساره ؟


+ ارسال مبحث جديد + ارسال پاسخ
 صفحه 1 از 1|  
پستارسال شده در: 17 بهمن ماه 1390, 00:08 
آفلاين
مدیر سایت
مدیر سایت
نماد کاربر
تاريخ عضويت: 21 بهمن ماه 1390, 15:24
پست ها : 168
محل سکونت: سیستان و بلوچستان
تشکر کرده: 357 بار
تشکر شده: 715 بار
نظر به اینکه استان ما اولین استانی است که شاخص ترین رخساره ( سنگهای مجموعه ) افیولیت ها را با بیشترین وسعت دارا میباشد ( منبع اطلس نقشه های زمین شناسی - سازمان زمین شناسی کشور )
از کلیه عزیزان زمین شناس با کلیه گرایشها خواهشمندم مستند اظهار نظر فرمایند .
با سپاس فرآوان - ناصر شهرکی
ضمنا" از سرکار خانم مهندس . . . .  خواهشمندم با توجه به اطلاعات و تخصصشان در خصوص سیالات درگیر ، در مورد نوع ، اندازه و جنس سیالاتی که میتوانند در زمان تشکیل افیولیت ها بوجود آیند توضیحاتشان را درج فرمایند .
با سپاس  مجدد

_________________
برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید
عضويت  / ورود


عضويت  / ورود

اولین فضای مجازی تبادل نظرات تخصصی و مستندعلوم زمین در استان



مشخصات YIM WWW
پستارسال شده در: 17 بهمن ماه 1390, 01:00 
آفلاين
گروه مدیران سایت
گروه مدیران سایت
نماد کاربر
تاريخ عضويت: 19 آذر ماه 1389, 00:00
پست ها : 177
محل سکونت: زاهدان
تشکر کرده: 427 بار
تشکر شده: 572 بار
Ophiolite :

A distinctive assemblage of mafic plus ultramafic rocks generally considered to be fragments of the oceanic lithosphere that have been tectonically emplaced onto continental margins and island arcs. Ophiolite was named by A. Brongniart, a nineteenth-century French naturalist, who considered its scaly appearance and the greenish color of its main constituent rock, serpentinite. An ophiolite is a formation made up of an association of typical rocks in a clearly defined sequence. As shown in Fig. 1, a complete idealized ophiolite sequence from bottom to top includes (1) an ultramafic tectonite complex composed mostly of multilayered, deformed harzburgite, dunite, and minor chromitite; (2) a plutonic complex of layered mafic-ultramafic cumulates at the base, grading upward to massive gabbro, diorite, and possibly plagiogranite; (3) a mafic sheeted-dike complex; (4) an extrusive section of massive and pillow lavas, pillow breccias, and intercalated pelagic sediments; and (5) a top layer of abyssal or bathyal sediments, which may include ribbon chert, red pelagic limestone, metalliferous sediments, volcanic breccias, or pyroclastic deposits. Most ophiolites lack complete sections, and are dismembered and fragmented. Their estimated original thickness is variable, ranging from about 2 km (1.2 mi) to more than 8 km (5 mi).  See also: Earth crust; Lithosphere

Fig. 1  Idealized cross section of (a) an oceanic ridge showing stratigraphy of the intrusive and extrusive sequences, and circulation of heated seawater at the top of the oceanic crust, and (b) an idealized ophiolite succession compared with various exposed ophiolites


برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید
عضويت  / ورود


Occurrence

Ophiolites typically occur in collisional mountain belts or island arcs and define a suture zone marking the boundary where two plates have welded together. The ophiolite complex is interpreted as evidence for a closed marginal ocean or back-arc basin. Typical examples of such sutures are found along the northern flank of the Himalayas (the Indus suture) and in the central Urals; both extend for more than 1000 km (600 mi). The occurrence of a suite of deep-sea sediments, pillow basalts, gabbros, and serpentinized ultramafic rocks within these sutures suggests that they constituted oceanic lithosphere that was subsequently thrust onto the continental margins by a process known as obduction

According to plate tectonics, the destiny of the ocean floor is subduction into the mantle. In contrast, geologists have proposed the term “obduction” to describe the particular destiny of ophiolites that, during the advance of oceanic lithosphere against a continent, end up stranded on the edge of a continent instead of disappearing into the subduction zone below it.  See also: Plate tectonics; Subduction zones
Throughout the world, ophiolites occur as long narrow belts, up to 10 km (6 mi) wides, that can extend more than 1000 km (600 mi) in length, in two distinct geographic settings. (1) Those in the Alpine-Mediterranean region, Tethyan ophiolite, were formed in small ocean basins that were surrounded by older, attenuated continental crust. Many of the classical ophiolites found in Cyprus and Oman belong to this group, which have a nearly complete sequence and were brought above sea level during the collapse of small ocean basins by the convergence of neighboring plates. (2) Those in western North America and the Circum-Pacific (Cordilleran) region seem to have formed in inter-arc basins. The Cordilleran ophiolites, such as the Trinity ophiolite and the Coast Range ophiolite of California, are generally incomplete, metamorphosed, or dismembered, but they commonly form the basement rocks for many North American continental margin terranes. Tethyan ophiolites are characterized by the occurrence of harzburgitic ultramafic rocks and pronounced thick layers of gabbroic rock, whereas Cordilleran ophiolite, such as the Trinity, have undepleted lherzolites and thin layers of recrystallized and deformed gabbros. Such differences have been attributed to the rate of spreading, with fast spreading accounting for more partial melting of the primary mantle rocks, and hence the thicker mantle residue as harzburgite and greater differentiation of gabbroic magma for the mafic-ultramafic rocks of the Oman ophiolite.  See also: Basin; Continental margin; Geodynamics; Structural geology
These two types of ophiolites strongly resemble the oceanic lithosphere insofar as the latter is known from dredging, shallow drilling, and geophysical studies. However, the crustal section of most ophiolites is significantly different from the abyssal oceanic crust of the Atlantic and Pacific oceans. Many ophiolitic basalts possess chemical affinities of back-arc basin basalts or island-arc basalts, rather than those of mid-oceanic ridge basalt (MORB). For example, the potassium oxide (K2O) content in MORB is usually less than 0.2 wt %, whereas it is higher than 0.2 wt % in back-arc basin basalts and the extrusive rocks of the ophiolite sequence. Many ophiolites carry a weak-to-strong subduction zone geochemical imprint with relative depletions in tantalum and niobium in normalized incompatible-element distribution diagrams compared to MORB. The sedimentary sequence overlying most ophiolites grades from thin layers of pelagic or cherty sediments upward to turbidite or calc-alkaline volcaniclastics, suggesting that the oceanic crust of most ophiolites formed in back-arc basins. This is also supported by the fact that the crustal sequence of most ophiolites is thin (<5 km; 3 mi) in comparison with average oceanic crust developed in large ocean basins (7–10 km; 4–6 mi).  See also: Basalt; Mid-Oceanic Ridge; Oceanic islands

Origins
Many ophiolites are thought to have formed in submarine extensional tectonic settings with extremely high heat flow, such as the present-day East Pacific Rise and Mid-Atlantic Ridge, where new oceanic crust is being generated. The analogy of the ophiolite sequence with the oceanic lithosphere (Fig. 1) is supported by the gross similarity in chemistry, metamorphic grades corresponding to temperature gradients existing under spreading centers, the presence of similar ore minerals, and the occurrence of deep-sea sediments. However, in recent years this simple analogy has been challenged. It has been suggested that ophiolites do not represent the typical oceanic lithosphere and do not belong to a unique species; instead they have formed in other extensional regimes, including island-arc or marginal-basin settings, above a subduction zone. Ophiolites are derived from a variety of oceanic sites on which new lithosphere is formed. Despite this ongoing controversy, the general mechanism by which a complete ophiolite succession forms is reasonably well understood and agreed upon
In extensional oceanic environments, heat flow is high and the mantle asthenosphere is rising. As the pressure decreases in the rising asthenosphere beneath ocean ridges or back-arc basins, undepleted mantle lherzolites partially melt to form basaltic magma according to the general reaction, lherzolite harzburgite (75%) + basaltic magma (25%). These magmas collect in a chamber (or chambers) at depths about 4–6 km (2.5–4 mi), and 25 km (16 mi) long, and undergo fractional crystallization. Some magma rises as dikes, forming a sheeted-dike complex, and are extruded as pillow lavas in the axial rift on the sea floor. The remaining magma within the chamber fractionates upon cooling to form the layered and massive rocks of the plutonic sequence. Fractional crystallization of the magma gives rise locally to diorite and plagiogranite. The petrologic and chemical data indicate that the lavas, dikes, gabbros, and underlying tectonized harzburgite are all cogenetic; the harzburgite represents a crystalline residue from partial melting in the mantle that produced the overlying igneous rocks.  See also: Asthenosphere; Igneous rocks; Magma; Pluton

Ages of formation and emplacement

At the base of most ophiolites, a thin metamorphic sole occurs and records the travel history of the obduction of the oceanic lithosphere on land. The sole ranges in thickness from 10 to 50 m (33 to 165 ft) and can extend laterally for more than 100 km (60 mi). It is composed of highly deformed amphibolites and metasedimentary greenschists, and shows a sharp decrease in metamorphic grade from top to bottom. When young and hot oceanic lithosphere thrusts upon the oceanic crust near a continent margin, it heats the underlying crustal rocks like a flat iron. These rocks start to recrystallize while being deformed under the moving load of the overlying lithosphere, and are subjected to intense metamorphism. During its oceanic travels at a rate of several centimeters per year, the ophiolite nappe loses heat; the temperature at its base will have dropped and the underlying crust will transform into low-temperature metamorphic rocks, such as greenschist. The metamorphic soles formed, apparently, by successive underplating and welding onto the base of an ophiolite as the hot, young oceanic slab migrated toward the continent. Dating the metamorphic soles' thermally recrystallized minerals provides ages for ophiolite emplacement onto the continental margins.  See also: Metamorphic rocks

Ages of ophiolite formation can be obtained by direct radioactive lead (U/Pb) dating of zircon from diorite or plagiogranites of the plutonic sequence of an ophiolite. They can also be constrained by determining the ages of radiolarian fossils in pelagic chert overlying these ophiolites. Ophiolites are rather abundant in Phanerozoic orogenic belts: however, several Precambrian ophiolites with ages ranging from 600 million years to about 2 billion years have also been described. Age gaps between the deposition of pelagic sediments and ophiolite emplacement are probably less than 25 million years. Such a short duration is consistent with the life span of a back-arc basin (less than 20 million years), and indicates that obduction of many ophiolites occurred soon after their creation. Ophiolites consequently represent young oceanic lithosphere that was detached while still hot.  See also: Lead isotopes (geochemistry); Rock age determination; Zircon

Hydrothermal alteration and formation of massive sulfide deposits

Immediately after new oceanic crust forms, seawater percolates downward through fractures and faults from the flanks of the rifted valley. It easily penetrates the crust down to 2–3 km (1–2 mi) at the base of the dike complex. Heated to 400–450°C (752–842°F), the water circulates toward the ridge and starts to ascend, becoming progressively channeled, and finally discharges along the rift axes at temperatures up to 380°C (716°F). During this high-temperature circulation, the hydrothermal solution alters and corrodes the crustal rocks, dissolving metals. When this discharged hydrothermal solution, consisting of metal sulfides leached from the oceanic crust, meets the cold seawater on the ocean floor, a black cloud of metallic sulfides results. Such hot springs are known as black smokers. Subsequent precipitation at, around, and beneath these chimneys can produce substantial amounts of massive sulfide ores in the upper parts of the extrusive sequence (Fig. 1). Such processes for precipitation of massive sulfide deposits were observed on the present-day ocean floor at locations along Pacific, Atlantic, and Indian ocean ridges.  See also: Hydrothermal vent
برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید
عضويت  / ورود


Figure 2 shows a black smoker spewing dark, mineral-rich fluids as observed by scientists during a dive of the deep-sea submersible Alvin on the East Pacific Rise (latitude 21°N) in 1979. The dissolved minerals and the heat given off by the black smoker favor the prolific growth of chemoautotrophic bacteria which, in turn, provide nourishment for the surrounding colonies. Around the hot springs, abundant and unusual sea life—giant tubeworms, huge clams, and mussels—has been discovered.  See also: Marine microbiology

Fig. 2  View of the first high-temperature geothermal vent (380°C or 716°F) ever seen by scientists during a dive of the deep-sea submersible Alvin on the East Pacific Rise in 1979. (Photograph by Dudley Foster, RISE Expedition, courtesy of W. R. Normark, U.S. Geological Survey)

fig 2

In the upper parts of the extrusive sequences of many ophiolites, thin lenses (up to 50 m or 165 ft thick and ∼500 m or 1650 ft across) of sulfide ore occur in some fault-controlled depressions. The ore lenses consist of massive sulfide minerals, including pyrite (FeS2), chalcopyrite (CuFeS2), sphalerite (ZnS), pyrrhotite (FeS), and minor molybdenite (MoS2), and have been mined as major copper deposits. Such copper-zinc deposits are presently exploited in the basalts of ophiolite sequences. The best-known copper deposit is located on Cyprus and is associated with the genesis of the Troodos ophiolites, and it was known to the ancient Greeks, who named the island after the metal (cupros, or copper). These Cyprus deposits contain a total reserve of 1.5 megatons of copper. A similar, contemporaneous mineralization of the Kuroko-type black-ore deposits in Japan was generated along embryonic oceanic ridges, which developed in a back-arc setting.  See also: Copper

The circulation of heated seawater through cooling, fractured crustal sections also causes significant alteration of the primary minerals. Formation of secondary minerals, including clay minerals and zeolites in basaltic rocks, is selective and incomplete and increases the volatile content of oceanic metabasalts. Hydrothermal metamorphism at depths results in the formation of epidote, chlorite, and amphiboles in the gabbroic sequence, and minor serpentinization of the ultramafic rocks.  See also: Serpentinite

Summary

Ophiolites represent new oceanic crust formed in a variety of spreading environments, including oceanic ridge, back-arc basin, and island arcs above a subduction zone, and subsequently emplaced onto the continents. Their occurrence along plate sutures marks the sites of ancient tectonic interaction between oceanic and continental crust. Ophiolites can form in multitude of tectonic settings, and the process of new ocean crust generation in spreading centers can produce different magma types. Depending on the rate of influx of ascending asthenosphere and the spreading rate of the oceanic lithosphere, ophiolites may not consist of plutonic and extrusive sequences resulting from a single magmatic pulse, but several, evidenced by the many intrusive relations. For example, the plagiogranites of the best-preserved Oman ophiolite are the product of fractional crystallization of the second magmatic event. Similarly, many Tethyan ophiolites, including the one in Oman, are characterized by thick harzburgites and well-layered gabbros resulting from fast spreading and large magma chambers. Many Circum-Pacific ophiolites, such as the Trinity ophiolite of California, have relatively thin lherzolitic mantle sequences, which are dismembered and recrystallized as a result of slow spreading at their ridges. In spite of extensive research efforts, it is still difficult to establish what kind of oceanic crust some ophiolites represent, what the actual processes were that formed ophiolites in spreading systems, how particular ophiolites formed in various tectonic settings compared with the oceanic lithosphere, and how they were emplaced onto the continental margins. Nevertheless, ophiolites provide the best opportunity for geologists to walk across the ocean floor on land; they also offer vertical sections in addition to horizontal distributions. Moreover, ophiolite formations record the ages of oceanic fragments that escaped disappearing into subduction zones.

American Geological Institute, Penrose Field Conference on Ophiolites, Geotime, 17:24–25, 1972
K. C. Condie, Plate Tectonics and Crustal Evolution, 1997
R. G. Coleman, The diversity of ophiolites, Geologic en Mijinbow, 16:141–150, 1984
R. G. Coleman, Ophiolites—Ancient Oceanic Lithosphere?, 1977
I. G. Gass, Ophiolites, Sci. Amer., pp. 122–131, August 1982
R. A. Kerr, Ophiolites: Windows on which ocean crust?, Science, 219:1307–1309, 1983
R. Mason, Ophiolites, Geol. Today, 1:36–40, 1985
E. M. Moores, Origin and emplacement of ophiolites, Rev. Geophys. Space Phys., 2014:735–760, 1982
A. Nicolas, The Midoceanic Ridges: Mountains below Sea Level, 1995




_________________
به زیر سقف این خونه..........منم مثل تو مهمونم
منم مثل تو میدونم................تو این خونه نمیمونم


افشین جان یاد و خاطره ات همیشه در این سایت به عنوان مدیر باقی خواهد ماند



مشخصات WWW
پستارسال شده در: 18 بهمن ماه 1390, 07:52 
آفلاين
کاربر جدید
کاربر جدید
نماد کاربر
تاريخ عضويت: 26 مهر ماه 1390, 10:35
پست ها : 33
محل سکونت: Zahedan
تشکر کرده: 235 بار
تشکر شده: 62 بار
با سلام
ما كلا" به مجموعه سنگهاي اولترامافيك و اولترابازيك كه بيشتر شامل پريدوتيت ،‌سرپنتنيت ،‌ هار‍‍‍ژبور‍ژيت ،گابرو و كروميت و منيزيت و هونتايت و آزبست را به افيوليت ها ميشناسيم .  و به نظر اينجانب اوفيوليت يك رخساره سنگي است نه نام يك سنگ ( ببخشيد منبعي براي ارايه ندارم )
برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید
عضويت  / ورود


مشخصات WWW
پستارسال شده در: 18 بهمن ماه 1390, 21:53 
آفلاين
گروه مدیران سایت
گروه مدیران سایت
نماد کاربر
تاريخ عضويت: 4 بهمن ماه 1390, 21:25
پست ها : 53
محل سکونت: چابهار
تشکر کرده: 10 بار
تشکر شده: 145 بار
افيوليت به مجموعه‎اي از سنگ‎هاي مافيك و اولترامافيك گفته مي‎شود كه ممكن است منظم و لايه لايه باشند و يا در اثر تنش‎هاي زمين‎ساختي با يكديگر مخلوط شده باشند  به اين مجموعه‎ها كه همراهاني از سنگ‎هـاي رسوبي نواحي ژرف دارنـــد «كمـپلكس‎ افيـوليتـيOphiolitic Complex »، «سري افيـوليتيOphiolitic Series »، «آميزه‎هاي افيـــوليتيOphiolitic Melange » و سرانجام «آميزه‎هاي رنگيــنColoured Melange » نيز گفته شده، كه از ميان آنها، واژة «آميزه‎هاي رنگين» كاربرد بيشتري دارد كه اغلب به عنوان يك واحد سنگ‎چينه‎اي به كار مي‎رود.
شواهد زمين‎شناسي به ويژه بررسي شيمي اين مجموعـه‎هـا از نظر نسبت‎هاي ايزوتوپي Sr 86/ Sr 87 و نحوة پراكنش عناصر خاكي كمياب نشانگر آن است كه تركيب شيميايي آنها همانند سنگ‎كرة اقيانـوسي Oceanic Lithosphere است لذا پذيرفته شده كه مجموعه‎هاي افيوليتي ايران باقيماندة اشتقاق‎هاي درون قاره‎اي هستند كه در اثر كافتي شدن Rifting شكل گرفته و در اثر فرارانش Obduction و در هنگام جابه‎جايي قاره‎ها و خردقاره‎ها، در محل و امتداد زميندرزهاي كهن Paleo – Geosuture جاي گرفته‎اند. جدا از مسائل ژئوديناميكي پوسته، داشتن كروميت، سولفيد مس توده‎اي، كاني‎هاي گروه پلاتين، عناصر خاكي كمياب و 000 از ويژگي‎هايي است كه به مجموعه‎هاي افيوليتي  ارزش اقتصادي مي‎دهند.
در مورد چگونگي تشكيل مجموعه‎هاي افيوليتي، تاكنون بحث‎ها و نظرات متفاوتي ارائه شده است كه در بين آنها پديده‎هايي همچون كافتي شدن پوسته و فرارانش وابسته به برخورد صفحه‎ها و بازماندن اين مجموعه‎ها در محل زميندرزها از همه مهم‎تر است. هر يك از شواهد و دلايل گفته شده، مي‎توانند در سرشت افيوليت‎هاي ايران نقش داشته باشند، ولي با توجه به موقعيت زمين‎ساختي و زمين‎شناسي ايران، نقش پديدة كافتي شدن بيشتر است. هرچند كه نوع ماگماي به وجود آمده در اين سيستم و يا نوع رسوبات همراه با سري‎هاي افيوليتي ايران، تفاوت‎ها و مغايرت‎هايي با ديگر نوارهاي افيوليتي نشان مي‎دهد، اما در نواحي خاوري ايران، وجود رسوبات تخريبي مانند فليش، شيل‎هاي سيليسي كه با محيط عميق اقيانوسي سازگار نيست، دليل بر نزديك بودنمحيط تشكيل افيوليت‎هاي مذكور به حاشية قاره‎ها و به احتمال تشكيل افيوليت‎ها در كافت‎هاي قاره‎اي از نوع درياي سُرخ است، به عبارتي وجود پهنه‎هاي اقيانوسي بين صفحه‎هاي ايران، بعيد مي‎نمايد.

_________________
از چه اینگونه نگرانیم و غمین           ما که مهمان زمینیم، زمین


مشخصات YIM WWW
پستارسال شده در: 18 بهمن ماه 1390, 00:41 
آفلاين
مدیر سایت
مدیر سایت
نماد کاربر
تاريخ عضويت: 21 بهمن ماه 1390, 15:24
پست ها : 168
محل سکونت: سیستان و بلوچستان
تشکر کرده: 357 بار
تشکر شده: 715 بار
ضمن تشکر بسیار از وقتی که برای این مبحث گذاشتید :
بالاخره  افیولیت ها را به نام سنگ با ترکیب کانی شناسی خاص بنامیم یا یک رخساره یا فاسیسی از زیر ساختارها ؟
ممنونم که نظرتان را در یک جمله اعلام فرمایید ، چون در بعضی از نقشه های مقیاس 1/1000 دوستان آنرا بعنوان یک واحد سنگی جدا نموده بودند اما دوستان دیگری آنرا یک مجموعه ای از سنگها و یک رخساره میدانستند مثل رخساره فلیش یا ملاس .
فلیش و ملاس که حتما" رخساره هستند ؟ درسته ؟ چون میبایست در نقشه 1/1000 کاملا" درشت دانه ها ( ماسه سنگها ) از ریز دانه ها ( شیلها ) جدا و تفکیک گردند .

_________________
برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید
عضويت  / ورود


عضويت  / ورود

اولین فضای مجازی تبادل نظرات تخصصی و مستندعلوم زمین در استان



مشخصات YIM WWW
پستارسال شده در: 19 بهمن ماه 1390, 09:39 
آفلاين
کاربر جدید
کاربر جدید
نماد کاربر
تاريخ عضويت: 8 بهمن ماه 1389, 00:00
پست ها : 1
محل سکونت: zahedan
تشکر کرده: 0 دفعه
تشکر شده: 10 بار
با سلام.
افیولیت نه یک رخساره است و نه یک سنگ.اگر به تعریف رخساره دقت کنیم میبینیم به مجموعه ای از کانیها گفته می شود که از لحاظ شرایط فیزیکی مانند دما و فشار مشخص تشکیل شده باشند و  مهمتر آنکه این کانی ها سنگ های مختلف را می سازند و از طرفی افیولیت شامل سنگ هم نمی شود زیرا سنگ در یک شرایط فیزیکی خاص با یک مجموعه کانی مشخص می باشد. نه رخساره افیولیتی درست است نه سنگ افیولیتی بلکه سکانس افیولیتی بهترین اصطلاح برای این واحد ها است.
سکانس افیولیتی: شامل ردیفی از واحد های سنگی است که هم سنگ های دگرگونی هم آذرین و هم رسوبی را در بر میگیردو تعریف دقیق واحد های ان در تعریف دوستان آورده شده که دوباره ذکر نمی کنم.
اما در خصوص نقشه های 1:1000 به هیچ عنوان تاکید می کنم به هیچ عنوان واحدی به نام افیولیت یا سکانس افیولیتی یا رخساره افیولیتی یا سنگ افیولیتی نداریم.زیرا در نقشه های 1:1000 که تهیه میکنیم چون وسعت ان ها کم است سکانس کامل نمی آید و فقط گاها یک یا چند واحد ازآن آورده می شود که قطعا قابل جدایش از هم هستند و در راهنمای نقشه هر واحد سنگی بایستی به صورت جدا اورده شود و فقط میتوان این را قید کرد که این واحد ها بخشی از سکانس افیولیتی هستد. فقط در صورتی میتوان در نقشه افیولیت را اورد که در نقشه تهیه شده کل سکانس حتما کل سکانس وجود داشته باشد. حتی اگر یک واحد از سکانس افیولیتی وجود نداشته باشد نمی توان با قطعیت عنوان افیولیت را برای ان قید کرد.
حتی در نقشه های با مقیاس کوچکتر نیز استفاده از عنوان افیولیت بایستی با احتیاط انجام گیرد زیرا شناسایی بخش هایی از سکانس افیولیتی واقعا کار سختی است و با اطمینان صد در صد نمی توتن آنرا افیولیت نامید.به عنوان مثال تشخیص sheeted dyke  بسیار سخت می باشد.


مشخصات
پستارسال شده در: 21 بهمن ماه 1390, 20:13 
آفلاين
گروه مدیران سایت
گروه مدیران سایت
نماد کاربر
تاريخ عضويت: 19 آذر ماه 1389, 00:00
پست ها : 177
محل سکونت: زاهدان
تشکر کرده: 427 بار
تشکر شده: 572 بار
با سلام
یکسری مطالب در جزوه درسیمان در خصوص افیولیت ها دیدم گفتم شاید در این مبحث بدرد بخوره که در زیر واردشون میکنم :
در بررسي شرايط تشكيل و ژنز كانسارهاي كروميت، شناخت افیولیت و  خاستگاه تكتونيكي افيوليت از اهميت ويژه اي برخورداراست . که در ادامه به بررسی آن می پردازیم :
1* افیولیت
مجوعه های افیولیتی که به نام Alpin ultramafic complexes هم خوانده شده است. به نظر عده زیادی از زمین شناسان ، معرف پوسته اقیانوسی است که درنتیجه پدیده ای که به نام فرارانش خوانده می شود در پوسته قاره ای قرار گرفته است. افیولیت ها از مجموعه ای از بازالت ها ، گابرو ها ،سنگ های اولترا مافیک و رسوبات عمیق دریایی تشکیل شده است. افیولیت هامعمولا ضخیم بوده و ضخامت آنها تا 8 کیلومتر هم می رسد.
1-1* سکانس افیولیت ها
سکانس افیولیت ها یا پوسته اقیانوسی معمولا از  قسمت  های زیر تشکیل شده است که از سمت بالا به پایین شامل قسمتهای زیر است :
رسوبات پلاژیک و عمیق دریایی:
این رسوبات شامل رادیولاریت ، چرت ، آهکهای پلاژیک مناطق عمیق دریا و رسوبات آبیسال می باشد.
پیلولاوا:
دراثر انجماد سریع ماگمای بازالتی در مجاورت آب ، بازالت حاصل و بی پوست بهخود می گیرد که دارای ترکهای زیادی در سطح است. رنگ این قسمت سبز تیره تاسبز زیتونی است و اغلب حفره دار است که حفرات توسط مواد ثانوی مانند کلسیت، کلسدونی ، زئولیت ، کلریت ، پرهنیت و ... پر شده اند.
بازالت متراکم :
بازالت متراکم در زیر پیلولاوا قرار دارد و به دایکهای صفحه ای ختم می شود.
دایکهای صفحه ای:
دایکهایصفحه ای به موازات محور گسترش اقیانوسها قرار دارند. و این دایکها مسلسل وار در کنار هم چیده شده اند و معمولا یک طرف این ها حاشیه انجماد سریع دارد.
گابروهای لایه ای:
ترکیب گابرو عینا مثل بازالت است. در داخل این گابروها حجم هایی از پلاژیو گرانیت دیده می شود ، که محصول تفریق ماگما است.
پریدوتیت قاعده (تکتونیت):
پریدوتیت قاعده ای ممکن است هارزبوژیتی و یا لرزولیتی باشد.
1-2* طرز تشکیل افیولیت ها
وجودافیولیت ها و پراکندگی آنها دراغلب قاره های دنیا نشان می دهد که درجایگیری بخش اعظم آنها پدیده تصادم قاره – قاره دخیل بوده و اقیانوس مابین دو قاره در اثر فرآیند فرورانش از بین رفته و در حین تصادم بخشهایی ازپوسته اقیانوسی بر روی حاشیه غیر فعال رانده شده اند. عدم وجود دگرگونی حرارتی قابل توجه در مرز تماس آنها با رسوبات بیانگر فرورانش آنها در حالتسرد می باشد. در اثر تغییرات مکرر تکتونیکی و یا از زون های فرورانش پر شیب، افیولیت ها به ملانژهای تکتونیکی تبدیل می شوند و به دلیل سرپانتینی شدنبخش اولترامافیک قاعده ای ، واجد خاصیت پلاستیکی شده و به راحتی تغییر شکلمی یابند. سرپانتینی شدن به تحرک افیولیت ملانژ کمک کرده و ورود قطعات سنگهای درونگیر و بیگانه به داخل سکانس افیولیتی را تسهیل می کند.
1-3* انواع افیولیت ها
ونتکس سنگهای اولترامافیک و پریدوتیت ها را به دو دسته 1* استراتیفرم (غیرکوهزایی) 2 *  آلپی (کوهزایی) تقسیم می کند و انواع آلپی خود به دو دسته زیرتقسیم می شوند:
1-2* پریدوتیت های واقعی یا افیولیت های تیپ هاروزبورژیتی (HOT) :
2-2* پریدوتیت های منطقه ریشه (Root Zone) و یا افیولیت های تیپ لرزولیتی LOT:
1-2* پریدوتیت های واقعی یا افیولیت های تیپ هاروزبورژیتی (HOT) :
بخش اولترامافیک قاعده ای شامل تناوبی از هارزبورژیت و دونیت بود، و توسط دایکهای پیروکسنیتی قطع می شود. زون تحولی شامل هارزبورژیت با رگه های دونیت که به سمت بالا به گابروهای لایه ای همراه با لنزهای کرومیت و دونیت تبدیل می شود. سپس گابرو و ورلیت بصورت نوارهای تیره و روشن قرار دارند وبه سمت بالا واجد گابروهای لایه ای ، دایکهای دیابازی حاوی پلاژیو گرانیت و سپس بازالت های تولئیتی از نوع N-MORB است. وجود هارزبورژیت در بخش قاعده و بازالت تولیتی با سرشت
N-MORB (Normal-Middle oceam RidgeBasalt) توسعه زیاد دایکهای دیابازی نشان از حجم زیاد ماگمای تزریق شده درشکاف محوری و نرخ بالای ذوب بخشی درگوشه فوقانی است و این ویژگیها درشکافهای با نرخ گسترش تند ؛ (Fast spreading Ridge) FSR دیده می شود.

2-2* پریدوتیت های منطقه ریشه (Root Zone) و یا افیولیت های تیپ لرزولیتی LOT:
انواع لرزولیتی افیولیت ها یا LOT ؛ ترکیب لرزولیتی در بخش اولترامافیک قاعده ای مشخص می شوند. در این دسته از افیولیت ها حجم پلاژیو گرانیت زیاد بوده وحجم دایکهای صفحه ای کم و بازالت تولئیتی دارای سرشت غنی شده P-MORB یاE-MORB می باشد. ویژگیهای اخیر نشانگر حجم اندک ماگما در شکافهای محوری ،نرخ کم ذوب بخشی در گوشته فوقانی و در نهایت نشانگر شکافهای غیر فعال با نرخ گسترش اندک (Slow spreading ridge) SSR می باشد.
از نظر نحوه و سبک جایگیری افیولیت ها را به صورت  زیر تقسیم می کنند:
1* افیولیت های حواشی فعال:
در این نوع ، لکه های افیولیتی بصورت گسیخته در داخل و حواشی فعال قاره ها یافت می شوند و اغلب فرم ملانژ دارند.
2* افیولیت های مناطق تصادمی:
این نوع افیولیت ها در محل برخورد ورقه ها یافت می شوند.
1-4* خاستگاه تکتونیکی افیولیت ها
•حاشيههاي مخرب تكتونيكي :
در اين رژيم تكتونيكي دو پوسته مجاور به طرف يكديگر حركت كرده و لبه پوسته اي كه وزن مخصوص و سرعت بيشتر و شكل مناسب تري دارد به زير صفحه ديگر فرو خواهد رفت كه با توجه به نوع پوسته سه حالت كلي زير پيش ميآيد
الف - وزن فرورانش حاشيه قارهها :
كه شامل فرو رفتن يك پوسته قاره اي به زير پوسته قاره اي ديگر كه مهمترين اين زونهاي فرورانش در آمريكاي جنوبي و همچنين زون فرورانش ايران، تركيه و روماني است كه مجموعههاي افيوليتي ايران، تركيه، عمان، قبرس، يوگسلاوي سابق و يونان در ارتباط با آن شكل گرفته اند كه كانسارهاي مهم كروميت و برخي ذخاير سولفيدي توده اي را دارا ميباشند.
ب - زون جزاير قوسي :
كه شامل فرو رفتن يك صفحه اقيانوسي به زيرصفحه اقيانوسي ديگر يا به زير يك پوسته قاره اي جوان ميباشد، كه جزاير قوسي غرب اقيانوس آرام كه مجموعههاي مهم و بزرگ افيوليتي فيليپين و كالدونياي جديد در ارتباط با آن شكل گرفته اند.
ج - زون تصادم دو قاره :
در آخرين مرحله حذف پوسته اقيانوسي، دو قاره با يكديگر برخورد ميكنند و در شرايط خاصي يك قاره به زير قاره ديگر ميرود. نظير اين حالت را ميتوان در كوههاي آلپ و هيماليا ديد كه افيوليتهاي آلپ مثال بارز آن ميباشد.
کرومیت
برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید
عضويت  / ورود

_________________
به زیر سقف این خونه..........منم مثل تو مهمونم
منم مثل تو میدونم................تو این خونه نمیمونم


افشین جان یاد و خاطره ات همیشه در این سایت به عنوان مدیر باقی خواهد ماند



مشخصات WWW
پستارسال شده در: 22 بهمن ماه 1390, 22:33 
آفلاين
گروه مدیران سایت
گروه مدیران سایت
نماد کاربر
تاريخ عضويت: 4 بهمن ماه 1390, 21:25
پست ها : 53
محل سکونت: چابهار
تشکر کرده: 10 بار
تشکر شده: 145 بار
رخساره عبارت است از مجموعه ای از لایه های سنگی که تحت شرایط یکسان در محیط یکسان تشکیل شده اند و دارای مشخصات سنگ شناسی و دیرین شناسی همانندند. نه عنوان مجموعه کانیها؟!!!. همانطور که در تعریف رخساره مشخص است چنین به نظر می رسد که افیولیت یک رخساره باشد زیرا همانطوری که خود دوست ما در تعریف سکانس اورده سنگها یه صورت متوالی از قدیم به جدید بر روی هم قرار می گیرند. در صورتی که افیولیتها به صورت مجموعه در همریخته ای هستند که تحت تاثیر تکتونیک بسیار شدید به وجود آورنده انها دچار به هم ریختگی شده اند. بنابراین به نظر من عنوان رخساره برای افیولیت مناسب تر است.

_________________
از چه اینگونه نگرانیم و غمین           ما که مهمان زمینیم، زمین


مشخصات YIM WWW
پستارسال شده در: 23 بهمن ماه 1390, 13:39 
آفلاين
کاربر جدید
کاربر جدید
نماد کاربر
تاريخ عضويت: 8 بهمن ماه 1389, 00:00
پست ها : 1
محل سکونت: zahedan
تشکر کرده: 0 دفعه
تشکر شده: 10 بار
با سلام. رخساره به هیچ عنوان مجموعه ای از لایه های سنگی نیست. طبق تعریف اسکولا در سال 1915 رخساره عبارت است از مجموعه ای از کانی ها که از نظر زمان و مکان زمین شناسی تشکیل خود با یکدیگر در ارتباط باشند.که افیولیت این تعریف را نیز در بر نمی گیرد. و اما این رخساره ای که دوستمان تعریف کردند فقط در سنگ های رسوبی قابل تعریف است که عمده قسمت های افیولیت، رسوبی نیستند. بهترین تعریف برای افیولیت همان سکانس یا توالی است. که طبق تعریف افیولیت شناسان خود این سکانس افیولیتی به چندین توالی دیگر تقسم می شود که شامل توالی پوسته ای -توالی عمیق - توالی نیمه عمیق و .. است که هر کدام از این ها بحث بسیار کسترده مربوط به خود را دارند که به هیچ عنوان در تعریف یک رخساره نمی گنجند.در ضمن افیولیت ها لزوماً تحت تاثیر تکتونیک شدید بوجود نیامده اند ما کمپلکس افیولیتی را داریم که شرایط تکتونیزه شدن شدید را تحمل نکرده و فقط آمیزه رنگین یا کالرد ملانژ ها شرایط تکتونیکی شدید را تجربه کرده اند و اصطلاحا به افیولیت های شدیداً تکتونیزه و درهم ریخته کالرد ملانژ می گویند.


مشخصات
پستارسال شده در: 7 اسفند ماه 1390, 23:18 
آفلاين
کاربر جدید
کاربر جدید
تاريخ عضويت: 7 اسفند ماه 1390, 22:44
پست ها : 2
تشکر کرده: 0 دفعه
تشکر شده: 2 بار
با سلام خدمت دوستی که با استناد به اسکولا رخساره را مجموعه کانی تعریف کرده است. لطفا نام منبعی که به آن اشاره کرده را نیز ذکر کنید تا ماهم از این به بعد با مفهوم جدید و البته ساخته ذهن شما در مورد رخساره آشنا شویم. معدن یا زمین شناس عزیز این تعریف شما بیشتر در مورد سنگ صادق است تا رخساره.....


مشخصات
پستارسال شده در: 22 اسفند ماه 1390, 00:08 
آفلاين
کاربر جدید
کاربر جدید
نماد کاربر
تاريخ عضويت: 29 بهمن ماه 1390, 20:26
پست ها : 44
تشکر کرده: 181 بار
تشکر شده: 123 بار
با سلام

با توجه به اینکه کاربر Shahab کلمه عبور خویش را گم کرده اند از من خواستند پاسخ دهم منبع ذکر شده جهت تعریف رخساره :
کتاب :
مقدمه ای بر سنگ شناسی دگرگونی
تالیف کمال نوری خانکهدانی
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز
انتشارات نوید شیراز
صفحه 206


با تشکر




مشخصات
پستارسال شده در: 2 ارديبهشت ماه 1391, 22:33 
آفلاين
مدیر سایت
مدیر سایت
نماد کاربر
تاريخ عضويت: 21 بهمن ماه 1390, 15:24
پست ها : 168
محل سکونت: سیستان و بلوچستان
تشکر کرده: 357 بار
تشکر شده: 715 بار
     

عضويت  / ورود



     مجموعه هاي افيوليتي يا كمپلكسهاي فوق بازي آلپي نخستين بار توسط برونيار درسال هاي 1827 - 1813 ميلادي مورد بررسي قرار گرفتند، اما در واقع نخستين توصيف جامع از افيوليت ها توسط استينمن در سال 1927 صورت گرفت. همان طور كه مي دانيد، افيوليت نام يك سنگ نيست، بلكه مجموعه اي از سنگ هاي آذرين فوق بازي-بازي دروني و بيروني (گابرو- بازالت) و رسوبات دريايي را شامل مي شود. استينمن بابررسي افيوليت ها در مناطق مختلف دنيا از جمله ايتاليا چنين نتيجه گرفت كه درافيوليت ها همواره سه گروه سنگ شناسي شامل سنگهاي فوق بازي سرپانتيني شده،اسپيليت ها (بازالت هايي زيردريايي كه متحمل متاسوماتيزم سديم شده اند) و چرت ديده مي شوند. كشف اين موضوع سبب گرديد كه قاعده مذكور تحت عنوان هم نشيني سه گانه يا تثليث استينمن  شهرت يابد.

     يك مجموعه كامل افيوليتي به ترتيب از پايين به بالا از واحدهاي زير تشكيل شده است (بوديه و نيكلاس، 1985
(
:

     الف) پريدوتيت (شامل دونيت و هارزبورژيت) با فابريك تكتونيكي (تكتونيت) در بخش قاعده اي

     ب) انباشت ها يا كومولاهاي پريدوتيتي، گابروهاي لايه اي و پلاژيوگرانيتها

     ج) دايك هاي صفحه اي با تركيب بازالتي تا كراتوفيري

     د) گدازه هاي بالشي با تركيب بازالتي

     ه) رسوبات پلاژيك و نهشته هاي فلزي نظير اكسيدهاي آهن و منگنز در بالاترين بخش مجموعه افيوليتي قرار داشته و گاهي نيز به صورت بين لايه اي با گدازه ها يافت مي شوند.

     

عضويت  / ورود

     

     نمايش نيمرخ زمين شناسي افيوليت ها، بر اساس افيوليت اسماعيل در عمان(بوديه و نيكلاس، 1985 )

     لازم به ذكر است در برخي از مجموعه هاي افيوليتي همه واحدهاي فوق ديده نمي شود و احتمال دارد از پنج عضو مذكور يك يا دو عضو در منطقه ديده نشوند. دراين حالت اصطلاحاً افيوليت مذكور را افيوليت گسيخته مي نامند. همچنين در صورتيكه در اثر عملكرد تكتونيك، نظم و توالي كه در مجموعه افيوليتي ذكر شد، از بين رود از اصطلاح افيوليت ملانژ يا آميزه افيوليتي استفاده مي شود كه معادل آميزه رنگين نيزمي باشد.

     محيط تكتونيكي افيوليت ها: تنها محيط تكتونيكي مطرح براي افيوليت ها تا سال1972 ، پشته هاي ميان اقيانوسي بود. در اين حالت، افيوليت ها در پشته هاي ميان اقيانوسي ايجاد شده و بعدها در اثر فرايندهاي تكتونيكي بر روي حاشيه قاره فرارانده مي شوند.در سال 1973 مياشيرو در بررسي افيوليت هاي ترودوس اعلام كرد كه افيوليت مذكور، در يك محيط جزيره قوسي ايجاد شده است. امروزه علاوه بر محيط هايي نظير پشته هاي ميان اقيانوسي و جزاير قوسي، محيط هاي ديگري نظير حوضه هاي حاشيه اي  و گسل هاي تراديسي  (ترانسفرم) نيز براي تشكيل افيوليت ها در نظر گرفته مي شود.

     نكته مهم آن كه كليه كانسارهاي كروميت انباني شكل در حوضه هاي حاشيه اي تشكيل شده اند و افيوليت هاي پشته ميان اقيانوسي فاقد كاني سازي كروميت هستند ( اي وانز2000)

     پراكندگي زماني افيوليتها: قديمي ترين افيوليت هاي شناخته شده، مربوط به پروتروزوئيك با سني در حدود 800 ميليون سال مي باشند. افيوليت ها علاوه بر پركامبرين (پروتروزوئيك) در فانروزوئيك نيز تشكيل شده اند. شايان ذكر است كه تمركز اصلي افيوليت ها در محدوده مزوزوئيك - سنوزوئيك است (مورز  و همكاران،2000 ). سن اغلب ذخاير كروميت انباني شكل، پالئوزوئيك يا جوان تر بوده و سن بسياري از آن ها در محدوده مزوزوئيك- ترشيري است (گيل، 2010 ).

     طبقه بندي افيوليت ها: نيكولاس  ( 1989 ) افيوليت ها را بر اساس نرخ گسترش بستر اقيانوس (كه بر روي درجات ذوب بخشي تأثير مي گذارد) به دو گروه زير تقسيم نموده است:

     1. افيوليت هاي نوع هارزبورژيتي  كه به اختصار با  
HOT
نمايش داده مي شوند. در اين نوع افيوليت، نرخ گسترش بستر اقيانوسي سريع (بيش از 2 سانتي متر در سال) ودرجه ذوب بخشي، بالا است.

     2. افيوليت هاي نوع لرزوليتي كه به اختصار با
LOT
نشان داده مي شوند. اين نوعافيوليت، با نرخ كمتر گسترش بستر اقيانوسي (كمتر از 1 سانتي متر در سال) و درجهذوب بخشي پايين مشخص مي شوند.

     در افيوليت هاي نوع هارزبورژيتي، بخش فوق بازي عمدتاً از هارزبورژيت و دونيت تشكيل شده، حال آنكه در نوع لرزوليتي، اين بخش اساساً از لرزوليت تشكيل شده است. وجه تمايز افيوليت هاي  
HOT
و
LOT
در موارد متعددي نظير رسوبات بخش فوقاني، ليتولوژي بخش بازي و غيره نيز مي باشد كه در اينجا از بحث درخصوص آن خودداري مي شود. اصولاً افيوليت هاي هارزبورژيتي حاوي ذخاير كروميتي انباني شكل بوده و نوع لرزوليتي فاقد كاني سازي كروميت است. نكته قابل ذكر آن كه غالب افيوليتهاي ايران از نوع هارزبورژيتي هستند.

     منبع : زمین شناسی اقتصادی

     علیرضا نجف زاده، شهرام خلیلی مبرهن، جمشید احمدیان



تهیه کننده : مدیر وبسایت Rose3











_________________
برای مشاهده تصاویر ابتدا باید عضو شوید
عضويت  / ورود


عضويت  / ورود

اولین فضای مجازی تبادل نظرات تخصصی و مستندعلوم زمین در استان



مشخصات YIM WWW
پستارسال شده در: 11 اسفند ماه 1391, 00:24 
آفلاين
گروه مدیران سایت
گروه مدیران سایت
نماد کاربر
تاريخ عضويت: 4 بهمن ماه 1390, 21:25
پست ها : 53
محل سکونت: چابهار
تشکر کرده: 10 بار
تشکر شده: 145 بار
سلام
تشکر می کنم از دوستانی که لطف دارند و اطلاعاتشان را در مورد افیولیت با در میان می گذارند. از دوست عزیزی که کتاب سنگ شناسی دگرگونی آقای نوری خانکهدانی را به عنوان منبع معرفی کرده تشکر می کنم ولی باید به نکته توجه کرد که نویسنده کتاب رخساره را از دیدگاه سنگ شناسی دگرگونی تعریف کرده و با توجه به رخساره های دگرگونی این تعریف را ارایه داده ولی ما همه می دانیم که رخساره های دگرگونی مفهوم متفاوتی از رخساره ای که مورد نظر ما در این مبحث بود(افیولیت سنگ است یا رخساره؟) دارند. خواهش می کنم از دوستان از گذاشتن مطالب تکراری پرهیز کرده و به روشنی و با دلایل مستند و منابع معتبر به موضوع که افیولیت سنگ است یا رخساره بپردازند.

_________________
از چه اینگونه نگرانیم و غمین           ما که مهمان زمینیم، زمین


مشخصات YIM WWW
پستارسال شده در: 21 ارديبهشت ماه 1392, 10:12 
آفلاين
کاربر جدید
کاربر جدید
تاريخ عضويت: 12 ارديبهشت ماه 1392, 15:31
پست ها : 7
تشکر کرده: 25 بار
تشکر شده: 15 بار
سلام عليكم
من در مورد بحث مزبور اطلاعي ندارم ولي در خصوص افيوليت ها و كانسارهاي مرتبط با آنها مطالبي از جزوات و كتابهاي زمين شناسي تايپ نمودم كه جهت استفاده و بررسي دوستان ارسال مينمايم .


پریدوتیت ها
بسته به نوع کانی های تشکیل دهنده رنگ متفاوت از سبز زیتونی(به علت وجود الیوین)تا سبز تیره(به علت تجزیه به سرپانتین)تغییر میکند
کانی های تشکیل دهنده آن:
1.الیوین غنی ازmg
2.هیپرستن غنی ازmg
3.دیوسپید گاهی همراه باهورنبلندوبیوتیت وندرتاگروه گرونا
4.کانی های فرعی: کرومیت مگنتیت آپاتیت واسپینل
5.دونیت:پریدوتیتی متشکل از الیوین وکرومیت
6.ورلیت: الیوین وپیروکسن
7.هارزبورژیت: الیوین هیپرستن(ارتوپیروکسن)
8.لرزولیت: از الیوین برونزیت وپیروکسن
9.پیروکسینیت: بیشتر از پیروکسن  
افیولیت ها
در زمین شناسی ایران مجموعه ای ازسنگهای مافیک واولترامافیک که ممکن است منظم ولایه لایه باشند ویا در اث تنش های زمین ساختی بایکدیگر مخلوط شده باشند (علوی تهرانی)
به این مجموعه که همراهانی از سنگهای رسوبی نواحی ژرف (عمیق) دارند کمپلکس افیولیتی سری افیولیتی آمیزه های افیولیتی (افیولیت ملانژ) وسرانجام آمیزه های رنگین(کالرملانژ) نیز گفته شده است که از میان آنها واژه آمیزه های رنگین(کالر ملانژ) کاربرد بیشتری دارد که اغلب به عنوان یک واحد سنگ چینه ای به کارمیرود.
آمیزه های رنگین ایران بیشتر به صورت نوارهای باریک وکم وبیش پیوسته ای هستند که اغلب در امتداد گسلهای طولانی اصلی رخنمون دارند.
شواهد زمین شناسی وبرسی های شیمی این مجموعه هاازنظر نسبت های ایزوتوپیsr86/sr87 ونحوه پراکندگیREE نشانگر شباهت ترکیب شیمیایی آنها همانند سنگ کره اقیانوسی(لیتوسفر oceanic) است لذا پذیرفته شده که مچموعه های افیولیتی ایران باقیمانده اشتقاقهای درون قاره ای هستند که در اثرکافتی شدن(ریفت Rifting) شکل گرفته ودر اثرفرارانش(obdyction) هنگام جابه جایی قاره هاو خرده قاره هادر محل وامتداد زمین درزهای کهن(palo-Geosucture) جای گرفته اند.
جدا ازمسئله ژئودینامیکی پوسته داشتن کرومیت سولفید توده ای مس کانیهای گروه عناصرنادرخاکی و.... ازویژگی های اقتصادی این مجموعه ها میباشد.
سنگهای سازنده مجموعه افیولیتی
اولترامافیک ها
عمده ترین سنگهای مجموعه های افیولیتی ایران هستند
هارزبورژیت باترکیب کانی شناسی oli و opx درصد بالاتری دارند درجنوب ایران مرکزی دونیت فراوانتر است دیگرسنگها شامل لرزولیت انواع پیروکسینیت ها به ویژه پرونزیت ازجمله الترامافیک های افیولیت هاهستند (البته اکثر برونزدهای افیولیتی سنگهای یاد شده به نسبت های متفاوت دگرسان شده که ممکن است تامرحله تشکیل سرپانتینیت پیش رفته باشند
گابروها
فراوانترین سنگهای مافیک دانه درشت مجموعه افیولیتی پس ازالترامافیک ها هستند که ازنظر ظاهروساخت به صورت توده ای(massive strucrure) هستند
البته گاهی ساخت لایه ای دارند که این نظم مدیون مراحل انجماد ماگمایی ودر اثرفرایند نشست بلوری(crystal setting) بوده وارتباطی به پدیده های بعدی ودگرگونی ندارد.
درمورد ژنز(خاستگاه) گابروهای مجموعه افیولیتی ایران سه امکان پیشنهاد شده است:
1.تفریق ماگمایی اولترامافیک اولیه 2.ذوب قسمتهای بالایی مانتل 3.تزریق ماگمایی بازیک جوانتر دریک منطقه
درپاره ای از نواحی افیولیتی ایران سنگهای گابرویی در اثردگرسانی(استاتیک) به گارنت گروسولار کلریت وزوویانیت تبدیل شده اند نام این گابروهای دگرسان شده که عدسیهای سفیدرنگ دارد رودنگیت است
دایک های دیابازی ومیکروگابروها
سنگهایی که بسیار تیره وسخت مجموعه افیولیتی هستند که به صورت دایک نه چندان ممتد وبه شکل عدسی برونزا دارند.
دیابازها ممکن است ساخت صفحه ای داشته باشند  که نتیجه تزریق دایک در دایک هستند به طور معمول دیابازها گابروها راقطع میکنندو از آنهاجوانترند
گدازه های بالشی
دارای ترکیب عمومی لوکوبازالت تا اسپینت متغیرند سنگ آهک پلاژیک رادیولاریت
سنگهای نفوذی اسیدی:دیوریت های کوارتز دار ترونجمیتها(پلاژیوگرانیتها) از دیگر سنگهای مجموعه های افیولیتی هستند که به صورت توده های بسیارکوچک ویابه صورت دایک ویارگه های نازک دیده میشوند. رنگ روشن دانه بندی ریز تا متوسط کمبود کانیهای فرومنیزیمی ودگرسانی پیشرفته ازویژگی ماکروسکپی آنهاست.نتایج ژئوشیمیایی نشانگر تشکیل آنهادر آخرین مراحل تفریق ماگمایی اولترامافیکی است
سنگهای دگرگونی
در مجموعه افیولیتی ایراندو نوع سنگ دگرگونی وجود دارد :
1.گروه اول میکاشیست گنیس مرمر باخواستگاه قاره ای هستند وارتباطی به مجموعه های افیولیتی ندارند
2.درحقیقت افیولیتهای دگرگون شده اند
در اکثرنقاط ایران افیولیتها در دو فاز جداگانه دگرگون شده اند: فاز اول:از نوع گرمابی واستاتیک است که بیشتر سبب تغییر ترکیب کانی شناسی سنگها شده اند ازقبیل سریت شدن پلاژیوکلازها اورالیتی شدن پیروکسن ها سرپانتینیتی شدن سنگهای مافیک واولترامافیک رودنگیتی شدن گابروها اسپیلتی شدن گدازه های بازیک اشاره کرد تشکیل تالک هونتیت آزبست منیزیت بروسیت پیامدهای دگرگونی استاتیک است که در انجام آن نیروهای فشاری به ویژه فشاربخار آب نقش اساسی ایفامیکند
فازدوم:دگرگونی ازنوع ناحیه ای  ونتیجه فشارهای کوهزایی وبسته شدن کافت قاره ای است در ابتدای بسته شدن که فشاربالا ودماکم است رخساره پرهنیت-پومپله ایت تا شیست آبی است.درمرحله پایانی بسته شدن زمین درز باافزایش دما رخساره شیست سبز تا آمفیبولیت گسترش بیشتری دارد
قطعات بیگانه (اولیتولیتها)
سنگهای گوناگون کوچک تا خیلی بزرگ باخاستگاه متفاوت هستند
چگونگی تشکیل افیولیتها
تاکنون بحث هاونظرات گوناگونی ارائه شده استکه دربین آنهاپدیده هایی همچون کافتی شدن پوسته وفرورانش وابسته به برخورد صفحه ها وبازماندن این مجموعه ها (مجموعه افیولیتی)در محل زمین درزها ازهمه مهمتر است.
هریک از شواهدگفته شده میتوانند در تشکیل افیولیتهای ایران نقش داشته باشند ولی باتوجه به موقعیت زمین ساختی وزمین شناسی ایران نقش پدیده کافتی شدن بیشتر است
نکته: درنواحی خاوری ایران وجود رسوبات تخریبی مانند فلیش شیلهای سیلیسی که با محیط عمیق اقیانوس سازگار نیست دلیل برنزدیک بودن محیط تشکیل افیولیتهای مذکور به حاشیه قاره ها واحتمالا تشکیل افیولیت در کافتهای قاره ای ازنوع دریای سرخ است. برسی نوارهای افیولیتی ایران نشانگر آن است که این مجموعه ها درطی دو مرحله جداگانه تشکیل شده اند.
مرحله اول:کششی است که با ایجاد شکاف در پوسته همراه بوده این شکافها که تاسست کره ادامه دارند مسیر مناسبی برای جایگیری ماگماهایی باترکیب بازالتی بوده اند.
مرحله دوم: یک مرحله فشردگی است که باعث بسته شدن کافت اولیه وآشکارسازی باریکه های اولترامافیک شده درنتیجه مجموعه های افیولیتی را برروی لبه قاره های مجاور رانده است
سن افیولیت ملانژهای ایران
البته داده های رادیومتری تاکنون جواب قانع کننده ای درمورد سن تشکیل دهنده های افیولیت نداده اند درباختر ایران کرتاسه فوقانی درکرمانشاه پس ازپالئوسن یاائوسن خاور وجنوب خاوری ایران کرتاسه پایانی-ائوسن میباشد
مشخصات کلی افیولیت ملانژهای ایران
1.    ازنظر شیمیایی سنگهای آتشفشانی ودیابازها ازنوع کالکوآلکالن وتولئه ایتی اند
2.    سنگهای نفوذی اسیدی که در مرحله آخر تفریق ماگمایی بوجود می آیند اهمیت چندانی ندارند پلاژیوگرانیتها
3.    گابرو بسیار فراوان بوده غالبا ازنوع تروکولیت ونوریت وگاه لایه لایه وگاه توده ای هستند
4.    هارزبورژیت ها اولترابازیک رایج وبخش عمده مجموعه افیولیتی بوده که کم وبیش سرپانتینیزه شده است
5.    کرومیتها عمدتا دردونیت هاو بندرت درهارزبورژیتها دیده میشوند
6.    مجموعه افیولیت ایران رابه آمیزه های افیولیتی (افیولیت ملانژ) یاآمیزه های رنگین (کاالرملانژ) معروف است چراکه بهم ریخته است
تفاوتهای آمیزه افیولیتی (افیولیت ملانژ)با افیولیتهای کلاستیک
1.درهم ریختگی شدید افیولیت ملانژ
2.دگرسانی شدیدو پیشرفته مجموعه درهم ریخته به علت نفوذ محلولهای هیدروترمال در درزها وشکافها که تشکیل رگه های قابل استخراج چون آزبست منیزیت و......به آنها مربوط میگردد
محدوده منگنز:
در این مظهر معدنی صفحه اصلی رسوبگذاری وفلیشهای ائوسن؟ تشکیل داده که طی رسوبگذاری آن درراستای گسلها وشکستگیها سنگهای افیولیتی جایگزین شده اند البته طی این رخداد مواد اولترامافیک همراه با بروندمهایی بوده که بعد از نهشت سنگهای اولترامافیک برروی آنها باعث تشکیل لایه هايی با ضخامت متفاوت از شیل نخودی رنگ تاقهوه ای روشن شده است درهمراهی بروندمها یون منگنز هم وجود داشته که در راستای نهشت شیلها و برروی آنها واحدی از اکسید منگنز باضخامت متفاوت 4-8 متر تشکیل شده و واحد پتانسیل دارمنگنز گراغه راموجب شده است
اين مجموعه دراثر فعاليت هاي بعدي گسلها وپديده ميلونيتي شدن به شدت دگرشكل ودگرگون شده به طوريكه:
1.منگنز درمحورچينها با ازدست دادن ناخالصي ها پرعيار شده چراكه موبيليزاسيون اتفاق مي افتد ومواد سيليكاته از محيط خارج ميشوند
2.شيلهاي قهوه اي روشن به عنوان لايه شاخص(key- bed) جهت شناسايي منگنز ميباشد چونكه هرجا شيلهاي قهوه اي روشن تاقرمزداريم در بالاي آن كاني سازي منگنز مشاهده ميشود
به طور كلي به نظر ميزسد كاني سازي در بخش سوپرا افيوليت ها صورت گرفته ودر ارتباط با عملكرد محلولهاي بروندمي (اگزالاتيو)(رسوبي-گرمابي دريايي) درمحيط افيوليتي بوي‍‍‍‍ژه در حوضه عميق رسوبات پلاژيك ميباشد
سوپرا افيوليت
واحدهاي سنگي موجود دربخش بالايي از يك سكانس افيوليتي شامل دايك هاي ديابازي گدازه هاي بالشي ورسوبات پلاژيك ازجمله آهكهاي پلاژيك چرتهاي راديولاريتي شيلهاي قرمزرنگ وانواع كاني سازي هاي وابسته به آن
چرت راديولاريتي
نهشته هاي سيليسي بسيار ريزي ميكروكريستالين است كه ازتراكم پوسته هاي راديولرها در محيط دريايي بوجود مي آيند
فليش
يك رخساره رسوب دريايي است كه با يك سكانس ضخيم از نهشته هاي بدون فسيل با لايه بندي نازك ودانه تدريجي مشخص است وشامل مارن شيلهاي آهكي وماسه اي گل هاي رسي كه بطور ليتيك وبين لايه اي توسط ماسه سنگ دانه درشت وكنگلومرا همراهي ميشود.
بخش سوپرا افيوليت در محيط واگرا تشكيل شده ومتاثر از تكامل ماگماي اولترامافيك بوده كه طي تفريق دربخش بالايي موجب ولكانيسم زير دريايي اسپيلتي شده وتحت شرايط احياء آهكهاي گلوبوترانكانادار  بر روي واحد چرت قرمز رنگ راديولاريتي با شيلهاي قهوه اي تا قرمز به عنوان فروديواره رسوب كرده ودر بالاي آن بخش كانه دار منگنزداراي برونريزي محلولهاي بروندمي تحت شرايط مناسب فوگاسيته اكسيژن رسوب كرده است .


مشخصات
پستارسال شده در: 1 آبان ماه 1392, 10:59 
آفلاين
گروه مدیران سایت
گروه مدیران سایت
نماد کاربر
تاريخ عضويت: 4 بهمن ماه 1390, 21:25
پست ها : 53
محل سکونت: چابهار
تشکر کرده: 10 بار
تشکر شده: 145 بار
افیولیت سنگ است یا رخساره؟؟؟؟؟؟؟؟؟

با تشکر از کلیه کسانی که در این زمینه مطلب می گذارند. بازم ممنون ولی بنده هنوز به جواب این سوال نرسیدم از کلیه اساتید خودم در زمینه زمین شناسی و حتی معدن می خوام که مطالب خودشون را در این زمینه به اشتراک بگذارند.

_________________
از چه اینگونه نگرانیم و غمین           ما که مهمان زمینیم، زمین


مشخصات YIM WWW
+ ارسال مبحث جديد + ارسال پاسخ صفحه 1 از 1|  


تعداد صفحات: صفحه 1 از 1

    

تعداد پست ها:  15 پست


کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 1 مهمانمديران انجمن: poyadastani, arian

قوانين انجمن

شما نمي توانيد مبحث جديدي در اين انجمن ايجاد کنيد
شما نمي توانيد به مباحث در اين انجمن پاسخ دهيد
شما نمي توانيد پست هاي خود را در اين انجمن ويرايش کنيد
شما نمي توانيد پست هاي خود را در اين انجمن حذف کنيد
شما نمي توانيد فايل هاي پيوست در اين انجمن ارسال کنيد
جستجو براي:
انتقال به:  

cron

امروز 4 مرداد ماه 1396, 07:10

ساعت سایت بر اساسUTC + 3:30 ساعت تنظیم شده است


Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group.

تالار گفتمان تخصصی معدن و علوم زمین سیستان و بلوچستان


Persian Translation | Ported by PHP-Nuke
phpBB SEO
.